بایگانی هنرهای تجسمی
یادداشت‌هایی دربارهٔ طراحی‌ها و حکاکی‌های پرویز تناولی در سال‌های ۱۳۳۰
آیین‌ها، جشن‌ها و رسوم در نقاشی معاصر ایران
۱۳۲۵- ۱۳۳۲/ ۱۹۴۶- ۱۹۵۳
اگر یکی از اهداف ادبیات کودکان و نوجوانان را آماده‌کردن طفل و نوجوان برای «شناختن، دوست‌داشتن و ساختن محیط» خود بدانیم،[1] تصویرنگاری‎ها و عکس‎های چاپ‌شده در نشریات و کتاب‎های حوزۀ کودک و نوجوان را می‎توان مؤثرترین عامل برای انجام فرایند مذکور به‌شمار آورد.[2] عکس و تصویر در مقایسه با متن تأثیری به مراتب گسترده‎تر و پایدارتر در انتقال مفاهیم به ذهن مخاطبین دارد.[3]
۱۳۳۲-۱۳۲۰
حملۀ ارتش‌‌‌های شوروی و انگلیس به ایران، در سوم شهریور ۱۳۲۰، موجب کناره‌‌‌گیری رضاشاه از سلطنت و فروریختن دیکتاتوری او شد. در پی این واقعه، نظام مشروطۀ پارلمانی در ایران احیاء شد؛ مطبوعات از بند سانسور رها گردیدند؛ بازماندۀ سیاستمداران عصر مشروطه از تبعید و انزوا و فعالان سیاسی جوان‌‌‌تر از زندان رهایی یافتند و با انتشار روزنامه‌‌‌ها، تشکیل احزاب سیاسی، تشکل‌‌‌های صنفی و… فعالیت خود را به‌‌‌منظور تحکیم نظام مشروطۀ پارلمانی و اجرای اصلاحات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی آغاز کردند.
فرصت یا تخریب روند هنر
نوسازی فرایند تغییرات اجتماعی بر پایه و مبنای مدرنیته و با هدف رسیدن به جامعه‌ای مدرن و توسعه‌یافته است که در تجربۀ اروپاییان، به‌نحو اساسی و ساختاری در همۀ جنبه‌ها و حوزه‌ها، به‌صورت یکپارچه و نظام‌مند و به‌شکلی نسبتاً موفقیت‌آمیز صورت گرفت. در این روند، جامعۀ سنتی و کشاورزی با محوریت رعیت، ارباب و شاه، متحول و دگرگون شد و جامعه‌ای مدرن بر پایۀ عقل و علم و با هدایت بورژوازی و ایفای نقش دولت مطلقه و بعد دولت ملی و مدرن و دموکراتیک تحقق یافت.
پرتره‌نگاری خسروان
ترجمه : محمد سروی‌زرگر
برایان واترمن۱ از سال 2001 در دانشگاه نیویورک به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی مشغول است. او همچنین استاد مهمان در شعبۀ ابوظبی دانشگاه نیویورک است. واترمن دانش‌آموختۀ مطالعات آمریکا از دانشگاه بوستون است. حوزۀ مطالعاتی و پژوهشی او بیش از هر چیزی متمرکز بر پاپ‌آرت و زندگی روزمره در دهه‌های 70، 80 و 90 میلادی است و این حوزه را بیش از هر چیزی، با تمرکز بر حیات فرهنگی شهر نیویورک در این دوره از تاریخ معاصر آمریکا، دنبال می‌کند. مواد و مصالحی که واترمن مطالعات خود را با تمرکز بر آنها پیش می‌برد طیف وسیعی از رسانه‌ها و میانجی‌های فرهنگی– نقاشی، عکاسی، موسیقی، تئاتر و… – را شامل می‌شود.
۱۳۶۰-۱۳۵۷
شعب انجمن در شهرستان‌ها و فعالیت آنها براساس مادۀ سوم، انجمن روابط فرهنگی ایران با شوروی می‌توانست درصورت ‌امکان شعبی در دیگر شهرهای ایران راه‌اندازی کند.۱ بر همین اساس در نیمۀ نخست سال ۱۳۲۳، شعبه‌‌های مشهد، تبریز، بابل، رشت، بندر پهلوی (بندر انزلی) و رضاییه (ارومیه) راه‌اندازی و در ادامه شعب قزوین، اردبیل، مراغه، خوی، سمنان، لاهیجان، رودسر، ساری، شفارود، پونل شفارود، بندر شاه، زنجان، آستارا، شاهرود، سبزوار، کرمانشاه، اراک، گرگان، کرج، اصفهان، قوچان، نیشابور، بجنورد، سبزوار، تربت حیدریه، کاشمر، شیراز، گنبد کاووس، ماکو، سلماس، اشنو، مهاباد، مرند، میانه، میاندوآب و جلفا نیز آغاز به‌کار کردند.
نگاهی به بازتاب ایدئولوژی چپ در گفتمان هنر انقلابی
وقوع انقلاب اسلامی در سال 1357 مهم‌ترین حادثۀ سیاسی تاریخ معاصر ایران است که علاوه­ بر تحول بنیادین در ساختار قدرت سیاسی، تغییرات اجتماعی، فرهنگی و هنری را نیز موجب شد؛ ازاین‌رو می‌توان آن را انقلابی تمام‌عیار دانست که همۀ اجزای جامعۀ ایرانی ازجمله هنرهای تجسمی را متأثر کرد. بررسی ویژگی‌های تصویری و ریشه‌های فکری و ایدئولوژیک هنرهای تجسمی و نسبت متقابل فرم و محتوا در نقاشی این دوره اهمیت بسیاری در تدوین تاریخ اجتماعی هنرهای تجسمی دورۀ معاصر دارد.
رؤیای هنر برای هنر
جنگ سرد در ایران چه زمانی آغاز شد و ‌ثأثیرات فرهنگی آن چه بود؟ جنگ سرد در ایران و آغازش به‌لحاظ تاریخی دارای چند ویژگی بخصوص است؛ یعنی هرچند ناشی از تقابل سیاست شوروی و آمریکاست، ولی شاه، بعد از ترورش در سال 1327، متوجه خطر اسلام‌گرایان و ائتلاف آنها با جریان فکری چپ می‌شود. تا قبل از آن شاه با اشتیاق با عوامل فرهنگی شوروی همکاری می‌کرد و فضای نمایشی و همایشی در اختیار آنها قرار می‌داد؛ شاه تکنوکرات بود و برایش توسعه و مدرن‌سازی اهمیت داشت، فرقی نمی‌کرد آمریکایی یا روسی، ولی از جایی که ثابت شد توسعه روسی، تاج و تختش را هدف گرفته، نسخۀ آمریکایی را معتدل‌تر دید و آن را پیش برد