جواد حسنجانی

۱۳۶۰-۱۳۵۷

چپ و نقاشی

۱۳۶۰-۱۳۵۷

آناتول فرانس از یک تابلوی نقاشی، درست چهار سال پس از انقلاب فرانسه، در رمانی که وقایع آن در سال ۱۸۰۳ می‌گذرد تصویر می‌دهد؛ تصویری که در انقلاب‌های فراوانی سراغ‌گرفتنی است. در این رمان، آن کشمکش آشنا مابین هنر و صحنۀ سیاست را یک‌بار دیگر بازمی‌یابیم. اما انقلاب ۱۳۵۷ نیز  با صدای معترضان، خشونت، خیابان‌های شلوغ، رهبران مصمم ، گروه‌ها، کشته‌ها، جوخه‌ها و رادیکال‌ها همراه است. نقاشی میان این دگرگونی سیاسی قرار دارد، اما نقاشی با فکر انقلاب چه کار کرد؟ نسبت نقاشی با پیرامون و در این انقلاب سیاسی چه بود؟ چه موضعی داشت؟ در ادامۀ این «جستار» ابتدا کندوکاوی در چپ، به‌عنوان گفتار غالب سیاسی و فرهنگی انقلاب، می‌کنیم و با برشمردن جریان‌های فکری و زیبایی‌شناختی چپ، یعنی جریان رئالیسم سوسیالیستی و هنر متعهد، به سراغ نفوذ چپ، نقاشی نوگرای ایران و انقلاب خواهیم رفت.

 

دسترسی برخی از متون مقالات وب سایت مجله طبل تنها به مشترکان دیجیتال آن ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر به مطالب مجله دسترسی داشته باشید:

  • دسترسی به متن مقالات این وب سایت  با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مجله طبل هزینه‌ای برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از مجله ، نویسندگان ، مترجمان و تکمیل و توسعه وب سایت می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.

به اشتراک بگذارید:

اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

دیگر مقالاتی که شاید دوست داشته باشید