بایگانی سبک زندگی
زنان و سیاست مادرانگی در ایران
ترجمه : محمد سروی‌زرگر
فیروزه‌ کاشانی-ثابت را با اثر مهم و تأثیرگذارش، افسانه‌های مرزی: شکل‌گیری ملّت ایران (1804-1909)، می‌شناسیم؛ اثری که نشان می‌دهد شکل‌گیری جغرافیای «وطن» چگونه از دل منازعات مرزی در قرن نوزده ایران شکل گرفت. او نشان می‌دهد چگونه از جنگ‌های ایران و روس و انعقاد معاهدات گلستان و ترکمانچای با روس‌ها، معاهدۀ ارزنة‌الروم با عثمانی، عهدنامۀ پاریس بین ایران و انگلیس، تشکیل کمیسیون گلداسمیت برای تعیین مرزهای شرقی، عهدنامۀ برلین و مذاکرات بر سر تعیین مرز با روسیه در حوزه‌های مرتبط با دریای خزر – در کنار بی‌شمار حوادث و رویدادهای سیاسی – سرحدات ایران در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به‌شکل تام و تمامی شکل گرفت.
آمریکا به روایت آگهی‌های کوکاکولا در نشریات ایران در دهه‌های ۲۰-۵۰ شمسی
کوکاکولا را در جهان به‌عنوان نماد آمریکا و هویت آمریکایی می‌شناسند و چنین مشهور است که در منازعات سیاسی، عموماً اخراج سفیر آمریکا و ممنوعیت ورود کوکاکولا به یک کشور به طور هم‌زمان اتفاق می‌افتد. جایگاه امروزین این برند نوشیدنی در جهان را بی‌هیچ تردیدی می‌توان به دنیای پر رمز و راز تبلیغات نسبت داد. رشد کوکاکولا در قرن بیستم و پیشرفت‌های دنیای تبلیغات اتفاقاتی هستند که به هم وابسته‌اند. به‌راستی چگونه یک کالای غیرضروری، که بیش از 99 درصد آن را آب تشکیل داده و فاقد ارزش غذایی خاصی هم هست، بازارهای بین‌المللی را درمی‌نوردد و به پای ثابت سفرۀ بسیاری از مردم جهان مبدل می‌شود؟
نرگاقت، اینژینِر بالا، کتابفروشی ساکو و...
در تعریف پردۀ آهنین نوشته‌اند: ۷۰۰۰ کیلومتر سیم‌ خاردار، دیوار بتنی، برج‌های مراقبت که «شرق» و «غرب» را از هم جدا می‌کردند (ویکی‌پدیا). اما در زندگی جامعۀ ارمنیان ایران، با وجود اینکه نه دیوار بتنی بود و نه سیم‌ خارداری، این احساس می‌شد. «پردۀ آهنین» – بعد از خودِ اصطلاح متناقض «جنگ سرد»، جنگی که در آن از آتشِ تفنگ و توپ و انفجار نارنجک خبری نیست – شاید مشهورترین و متداول‌ترین و همه‌فهم‌ترین اصطلاحی باشد که این دوره از تاریخ جهان و رابطۀ بین ابرقدرت‌های شرق و غرب را تعریف می‌کند.
جستاری در فشن سال‌های ۱۳۵۰ خورشیدی
اورکت‌های سبز را کم‌وبیش همه دیده‌ایم. ضخامت پارچه و مقاومت این لباس‌ها موضوع مکالمه‌هایی تمام‌نشدنی بوده و هست، طیف رنگی مشخصی دارند از زیتونی تا سبز روشن و بر تن پیرها و جوان‌ها، دختران و پسران دیده می‌شوند، اورکت‌های کوتاهی که چهار جیب پاکتی دارند با یقه‌هایی ایستاده. در سینمای اکشن پس از انقلاب، هنرپیشه‌هایی مانند جمشید ‌هاشم‌پور و فرامرز قریبیان در مقام جنگجو یکی از آنها را به تن دارند و از آن پیش‌تر ژان-کلود ون دام در نقش «راکی» آن را بر تن داشت و همچنین آل‌پاچینو با موهای پانکی در راننده تاکسی ساختۀ مارتین اسکورسیزی.